Bractwo Strzeleckie w Wągrowcu

Historia

lancuchyZawieszone w 1947r. wągrowieckie Bractwo Strzeleckie było jednym z najstarszych tego typu zrzeszeń w Polsce. Jego bogata tradycja sięga czasów panowania króla Zygmunta I Starego. Wówczas starania opata i mieszczan przyniosły królewski przywilej o założeniu bractwa, transumowany w 1676r. przez króla Jana III Sobieskiego.

W świadomości pokoleniowej przetrwała patriotyczna postawa bractwa, z 1792r. wyrażająca się w przekazaniu skarbu brackiego (srebrnego łańcucha złożonego z 118 ogniw) na potrzeby kraju zagrożonego utratą niepodległości. Podobne „ofiary” składano w latach pierwszej wojny światowej i w chwili odradzania się Państwa Polskiego w 1919r.

Bractwo skupiało w swych szeregach na przestrzeni czterech wieków swego istnienia najzacniejszych mieszczan, posiadających wpływ na rozwój miasta. Właśnie dzięki nim i wielu innym członkom Wągrowiec należał do dynamicznie rozwijających się ośrodków miejskich w różnych dziedzinach życia społeczno-gospodarczego, także politycznego.

Bogata spuścizna w postaci pamiątek i źródeł rękopiśmiennych przechowywanych w Muzeum Narodowym w Poznaniu i Muzeum Regionalnym w Wągrowcu dowodzi o sile społecznego oddziaływania na życie miasta.

Wągrowieckie Bractwo Strzeleckie swą wielopłaszczyznową działalnością na trwałe wpisało się w obyczajowy pejzaż i kulturę, nie tylko regionu.

W 1996r. myśl odnowienia wągrowieckiego bractwa zrodziła się w umysłach kilku ludzi. 11 marca w sali Miejskiego Domu Kultury (dawniej tzw. Nowa Strzelnica) zebrało się 28 myślących podobnie ludzi, by w Wągrowcu po wieloletniej przerwie wrócić do pięknej tradycji strzeleckiej.

Reaktywowanie Bractwa 50 lat po bezprawnym rozwiązaniu stanowi dowód bezzasadności braku politycznego wyczucia czasu, a dla miasta stanowi powrót do dbałości o tradycje.

Back to Top